Al 35 jaar vertrouwd op tv: Jette van der Meij als Laura in 'GTST'

In dit artikel:

Op 1 oktober viert Goede Tijden, Slechte Tijden zijn 35-jarig jubileum. Van de huidige cast is Jette van der Meij, geboren op 24 september 1954 in Oosterbeek, de enige die sinds aflevering één in de soap speelt. Na twee jaar zangstudie aan het Conservatorium van Amsterdam vervolgde ze haar opleiding aan de Academie voor Kleinkunst en vond ze haar weg naar muziektheater; in 1988 had ze een kleine rol in de film Honneponnetje. Twee jaar later werd ze gecast als Laura Alberts (nu Selmhorst) in de RTL4-soap, waarin ze sindsdien een vaste waarde is.

Het personage Laura begon als huisvrouw en moeder die herhaaldelijk werd geconfronteerd met overspel door haar man Robert. Door de jaren heen groeide ze uit tot een zelfstandige vrouw, maar niet zonder zware tegenslagen: de dood van dochter Lotje en de verdwijning van haar zoon Arnie in Zuid-Amerika vormden schokkende wendingen. Een later onthulde geboorteverwisseling leidde ertoe dat Dennis Tuinman — aanvankelijk als monteur in Meerdijk verschenen en met wie Laura zelfs trouwde — in feite haar echte zoon bleek te zijn; dit kwam aan het licht nadat Dennis buiten bewustzijn raakte, geheugenverlies ervoer en tijdens zijn zoektocht naar verleden en familie zaken begon op te merken die niet klopten.

Laura kende veel liefdes: huwelijken met onder anderen Robert en Dennis, relaties met Jef, Stan, Victor, Rutger en Stanley, en in de beginjaren een korte lesbische relatie met Tessel van Benthem. Die relatie maakte Laura en Jette onderdeel van een van de eerste lesbische koppels in de Nederlandse soapgeschiedenis. In 2021 trouwde Laura nog met Henk Visser; dat huwelijk strandde later.

In de meest recente seizoenen werd Laura geconfronteerd met de ziekte van Parkinson. De makers bouwden de aandoening geleidelijk in: eerst subtiele trillingen en motorische problemen, daarna confronterende scènes rond verlies van zelfstandigheid en het accepteren van hulp. Die verhaallijn kreeg veel aandacht omdat ze op een realistische en respectvolle manier toont wat Parkinson kan betekenen voor iemands dagelijks leven, en versterkt daarmee Lauras rol als een herkenbaar en veerkrachtig personage binnen de Nederlandse soapcultuur.