Angela de Jong ziet eigen vader met dementie terug in 'Een Vergetelijk Mooie Reis'

In dit artikel:

Columniste Angela de Jong reageert emotioneel op het tv-programma Een Vergetelijk Mooie Reis, waarin Paul de Leeuw bewoners van een woonzorgcentrum, hun familieleden en zorgpersoneel een week naar Benidorm begeleidt. Ze noemt de uitzending meer dan amusement en stelt dat het misschien wel “het belangrijkste programma dat er momenteel op tv te zien is”, omdat het laat zien wat nog wél mogelijk is voor mensen met dementie.

Terwijl ze keek, werd De Jong teruggeworpen op de tijd van haar eigen vader, die vasculaire dementie had. Ze herinnert zich hoe de diagnose koud werd meegedeeld — met een korte prognose en het verwijzen naar een casemanager — en hoe familieleden vaak aan hun lot worden overgelaten. Die persoonlijke ervaring kleurt haar waardering voor het programma: het legt de nadruk op het hier en nu en op het creëren van waardevolle momenten, ook al verdwijnen die soms snel uit het geheugen van de bewoners; familieleden bewaren die herinneringen wel.

Een observatie van haar man — dat een deelnemer aan haar vader deed denken — onderstreepte hoe herkenning en rouw onbewust meespelen bij het kijken. Ze sluit af met een troostende herinnering: haar vader, voor het laatst, in zee — het verdriet bleef, maar het besef dat hij nog heeft genoten, brengt troost. Extra context: zulke initiatieven sluiten aan bij persongerichte benaderingen in dementiezorg, die beleving en kwaliteit van leven centraal zetten.