Astrid Holleeder bleef op de been dankzij kleindochter met epilepsie

In dit artikel:

Na tien jaar in angst en anonimiteit komt de 60-jarige Astrid Holleeder weer naar buiten en vertelt in Nouveau wat haar heeft gesteund. Wat haar op de been hield was vooral haar kleindochter met epilepsie: Astrid vreesde dat een aanslag het kind zo zou schrikken dat dat een zware aanval met mogelijk hersenletsel zou veroorzaken. Jarenlang leefde ze in de schaduw van constante dreiging, maar toen haar kleindochter twaalf werd en zij zelf zestig, besloot ze het anders te doen. Ze wilde haar resterende jaren niet binnenshuis slijten en nam het besluit om weer zichtbaar te zijn; in haar eigen woorden: “Ik heb misschien nog tien goede jaren, die ga ik echt niet binnen zitten.” Astrid is bekend van een familierelatie die langdurige veiligheidsrisico’s met zich meebracht, maar nu kiest ze bewust voor een open leven om van die tijd te profiteren.