Biograaf Estavana Polman doet boekje open over haar 'paracetamolverslaving'

In dit artikel:

Handbalster Estavana Polman bereidt zich voor op het leven na haar carrière: na 23 mei stopt ze met topsport, zo staat in het boek Gewoon Estavana van Gerben Engelen. De biograaf onthult daarin dat Polman maar ongeveer dertig procent zicht heeft en dat medische behandelingen haar grote angst zijn — injecties in haar knie ervaart ze als een nachtmerrie, en een voorgestelde laseroperatie om haar zicht met circa veertig procent te verbeteren heeft ze steeds afgewezen omdat het haar het idee van “iemand aan haar oog” onverdraaglijk maakt.

Engelen zegt dat haar zicht momenteel relatief stabiel is, maar “stabiel slecht”; desondanks presteerde ze op topniveau met die beperkte scherpte. Het boek beschrijft ook de chronische pijn waarmee ze dagelijks leeft — ze vergelijkt haar lichaam met dat van een tachtigjarige — en hoe dat haar vroeg tot het regelmatig gebruik van pijnstillers dreef. Aanvankelijk nam ze bijna dagelijks paracetamol en ibuprofen om trainingen en wedstrijden door te komen; later leerde ze daar beter mee omgaan.

Daarnaast gaat het boek in op het pijnlijke einde van haar relatie met club Team Esbjerg, een breuk die volgens Engelen nog steeds gevoelig ligt omdat Polman een belangrijke rol had in de opbouw van de club. Privé kiest ze nu voor rust: samen met Rafael verhuist ze terug naar Arnhem en ze verwacht dat haar leven minder vluchtig en meer burgerlijk zal worden. Volgens Engelen heeft ze er vrede mee dat haar sportcarrière voorbij is en staat ze open om het nieuwe hoofdstuk op zich te laten afkomen.