Charles Spencer doet bij Eva Jinek boekje open over Diana en koning Charles: 'We zullen haar snel genoeg vergeten'

In dit artikel:

Bijna dertig jaar na de dood van prinses Diana vertelt haar broer Charles Spencer bij Eva Jinek over zijn nieuwe boek en de pijnlijke herinneringen die eraan ten grondslag liggen. Hij beschrijft zowel hun jeugd als de gebeurtenissen rond Diana’s overlijden in 1997.

Spencer zegt dat de toenmalige prins Charles hem op de ochtend van Diana’s dood telefonisch sprak op een opvallend opgewekte toon. Enkele dagen later zou Charles volgens Spencer boos hebben gereageerd op zijn bezwaar tegen het plan om de vijftienjarige William en twaalfjarige Harry achter de kist van hun moeder te laten lopen. In dat gesprek zou Charles hebben gezegd: “We zullen haar snel genoeg vergeten.” Spencer beweert dat hij deze uitspraak al in 1997 aan vrienden en familie vertelde. Buckingham Palace ontkent de woorden niet expliciet, maar stelt dat verdriet herinneringen en oordeelsvermogen kan beïnvloeden. Spencer noemt die reactie “gaslighting” en blijft bij zijn lezing.

Zijn woede richt zich ook op de paparazzi en de Britse boulevardpers, die Diana volgens hem jarenlang meedogenloos achtervolgden. Hij herinnert zich dat ze zich als jonge vrouw geregeld onveilig voelde en zegt dat een ongeluk volgens hem ieder moment had kunnen gebeuren. In een teruggevonden briefje aan hun moeder schreef hij na Diana’s dood dat “de pers haar heeft vermoord”. Dat zijn boek vooraf in de Daily Mail verscheen, verklaart hij met de gebruikelijke Britse publicatiepraktijk en een beslissing van zijn uitgever. Wel betreurt hij dat de krant vooral de controversiële passages over de royals benadrukte.

Volgens Spencer is zijn boek in de eerste plaats een liefdevolle herinnering aan Diana, niet een poging tot wraak of een nieuwe confrontatie met de Windsors. Hij wil haar vastleggen als mens, voordat zijn eigen herinneringen vervagen. Diana was volgens hem als kind al beschermend tegenover haar jongere broer en werd later een zeer betrokken moeder. Hun jeugd werd getekend door het vertrek van hun moeder, toen Spencer drie en Diana zes jaar oud waren. Hij denkt dat dit verlies haar eigen moederschap sterk heeft beïnvloed.

Spencer beschrijft Diana daarnaast als iemand die ondanks haar publieke zelfverzekerdheid veel onzekerheid kende. Leerproblemen, mogelijk dyslexie en ADHD, zouden op school nooit goed zijn herkend. De negatieve berichtgeving in de tabloids raakte volgens hem daardoor extra hard. Pas na haar dood werd volgens Spencer duidelijk hoe geliefd ze wereldwijd was; Diana zou daar verrast en ontroerd door zijn geweest.

Hoewel hij beseft dat zijn uitspraken gevoelig kunnen zijn voor William en Harry, zegt Spencer hun privacy te hebben gerespecteerd. Hij benadrukt dat hij niet uit is op een strijd met de koninklijke familie, maar op het bewaren van de herinnering aan zijn zus. Voor hem draait het uiteindelijk om de liefde van een broer voor zijn zus.