Christopher Robin wilde ontsnappen aan Winnie de Poeh: 'Mijn vader had mijn goede naam van me gestolen'

In dit artikel:

Christopher Robin Milne, de zoon van schrijver A.A. Milne, stond model voor het personage Christopher Robin in de Winnie de Poeh-verhalen. Het eerste boek verscheen in oktober 1926 en was gebaseerd op Milnes zoon en diens speelgoed. De reeks werd wereldwijd populair en diende vanaf 1966 als basis voor Disney-producties.

De bekendheid werd voor Christopher Robin echter steeds zwaarder. In een BBC-interview uit 1976 zei hij dat hij aanvankelijk trots en enthousiast was geweest, maar de voortdurende aandacht later als vervelend ervoer. In zijn memoires The Enchanted Places uit 1974 beschreef hij bovendien zijn ergernis over het feit dat zijn vader zijn jeugd en spelletjes voor zijn werk gebruikte. Hij had het gevoel dat zijn vaders succes deels ten koste van hem was gekomen.

Volgens Milne werd hij in zijn jeugd vooral door een nanny opgevoed en zag hij zijn ouders slechts op vaste momenten. Hij stelde dat zijn vader niet in hem geïnteresseerd was, maar vooral voor zichzelf schreef. Op school bleef de associatie met het fictieve personage een pijnlijke bron van aandacht en spot. Ook als volwassene probeerde hij gesprekken over Winnie de Poeh zoveel mogelijk te vermijden. Wel keerde hij in 1979 terug naar Ashdown Forest, het gebied dat met de verhalen wordt verbonden, en hielp hij later mee aan het behoud ervan.

Aan het einde van zijn leven kreeg Christopher meer begrip voor zijn vader. Biograaf Ann Thwaite zei in 2002 dat hij besefte dat A.A. Milne wel degelijk toegewijd was geweest en de gevolgen van zijn boeken niet kon voorzien. Volgens Christopher verwerkte zijn vader zijn gevoelens vooral in zijn werk, onder meer via het melancholieke personage Iejoor.