Column: Honderd jaar Claus

In dit artikel:

Op 6 september zou prins Claus honderd jaar zijn geworden. Dat jubileum biedt volgens royaltyjournalist Rick Evers aanleiding om stil te staan bij zijn vaak onderschatte rol als partner van de monarch en bij de toekomstige partner van prinses Amalia.

De echtgenoot van een koningin heeft wel een titel, maar geen zelfstandige constitutionele positie. Toen Claus in 1966 met Beatrix trouwde, was die rol door de ervaringen met prins Bernhard sterk ingeperkt. Hij kreeg weinig ruimte voor eigen profilering, zakelijke belangen waren uitgesloten en hij moest voortdurend rekening houden met de ministeriële verantwoordelijkheid. Toch verzette Claus zich niet tegen het systeem. Hij vond binnen de beperkingen een betekenisvolle plek, met discretie, integriteit en duidelijke grenzen. Over staatszaken hield hij zich bewust afzijdig.

Zijn invloed werkte vooral achter de schermen. Beatrix beschreef Claus later als haar coach: hij hielp haar bij de voorbereiding van haar werk, gaf advies en dacht mee over de inhoud van haar koningschap. Volgens Evers stond hij daarom niet zozeer in de schaduw van de koningin, maar juist achter haar. Beatrix noemde haar keuze voor Claus na haar aftreden mogelijk de beste beslissing van haar leven, waarmee ze niet alleen op hun liefde maar ook op zijn betekenis voor haar koningschap doelde.

Amalia heeft haar grootvader nooit gekend, maar noemt hem samen met haar zussen liefdevol ‘Appa’ en herdenkt hem tijdens reizen. Claus’ honderdste geboortejaar vormt zo niet alleen een familieherinnering, maar ook een moment om na te denken over de vraag wie Amalia later naast zich zal hebben. Haar partner kan, net als Claus en Máxima, een belangrijke steunpilaar van de monarchie worden.