Column Rob Goossens: 'Eén zuchtje en de Range Rover ligt in de vijver'

In dit artikel:

Kimberly Bosman zag haar relatie na negen jaar eind vorig jaar stranden en moest daarna naar eigen zeggen afscheid nemen van haar Gooische levensstijl. Ze werkt inmiddels één dag per week in de boetiek van beautyexpert John Kooijman in Blaricum. Daarnaast runt ze twee dagen haar eigen salon in Laren en doet ze opnamedagen voor *Echte Gooische Moeders*. Volgens Bosman heeft ze zo genoeg te doen en houdt ze voldoende tijd over voor haar elfjarige zoon Morris.

De auteur vindt het opmerkelijk dat Bosman haar baan presenteert als een soort openbare biecht, alsof werken voor je inkomen binnen haar sociale kring een taboe is. Ook andere Gooische moeders benadrukken geregeld hoe hard ze werken, bijvoorbeeld als influencer of door opdrachten af te zeggen voor hun gezin. Volgens de columnist staan zulke verhalen echter op gespannen voet met de privileges en het beperkte aantal werkuren waarover zij beschikken.

De kritiek richt zich vooral op Bosmans framing van haar nieuwe situatie. Eén werkdag per week wordt volgens de auteur niet overtuigend als zwaar of ingrijpend gedeeld leed gepresenteerd, zeker niet voor een publiek dat vaak een volledige werkweek draait. Tegelijkertijd merkt de columnist op dat Bosman met haar loonstrook wel een ongemakkelijke kant van de Gooische droom zichtbaar maakt: na het wegvallen van een partner kan ook een welgestelde vrouw afhankelijk worden van eigen inkomsten. Uiteindelijk bestempelt de auteur haar tevredenheid over de vrije tijd en haar omschrijving van het werk als ‘ploeteren’ als overdreven en typerend voor prinsessengedrag.