Documentairemaker 'De Afhaalchinees' reageert op statement Ruud de Wild

In dit artikel:

Documentairemaker Qian Van Binsbergen reageert op de commotie rond het radiogesprek van Ruud de Wild met de makers van Meer Dan Babi Pangang. In een uitgebreide Instagram-post bespreekt ze racisme, erkenning en de gevolgen van bedreigingen, en plaatst ze het incident in een breder patroon van Aziatisch racisme in Nederland.

Qian neemt nadrukkelijk afstand van de bedreigingen aan het adres van De Wild — geweld en intimidatie zijn onacceptabel — maar benadrukt tegelijk dat dat niet betekent dat er niets mis was met het interview. Ze haalt een observatie van onderzoeksjournalist Zoë Papaikonomou aan: iemand kan zowel een racistisch interview hebben afgenomen als het slachtoffer worden van haatreacties; die twee dingen sluiten elkaar niet uit. Volgens Qian leidt de publieke discussie te vaak af van de kern: in plaats van te focussen op de gevolgen en de inhoudelijke aard van racistische opmerkingen, wordt er vooral gedebatteerd over intentie en spijt.

Qian definieert racisme als gedrag dat je kunt herkennen, erkennen en veranderen, niet als een onveranderlijke identiteit. Erkennen vergt zelfreflectie en moeite, iets wat volgens haar bij veel betrokkenen ontbreekt. Ze verwijst ook naar structurele cijfers: uit recent landelijk onderzoek blijkt dat jaarlijks één op de drie (Zuid)Oost-Aziatische Nederlanders discriminatie ervaart, en bij mensen met een Chinese achtergrond is dat zelfs meer dan de helft. Daarmee stelt ze dat het voorval rond Meer Dan Babi Pangang geen op zichzelf staande gebeurtenis is, maar onderdeel van een herhaald patroon dat vaak wordt wegwuifd — onder meer via grappen of stereotypen zoals in voorbeelden als Ushi & Van Dijk.

Qian besluit met een empathische noot richting de makers: hoewel bedreigingen nooit mogen, hebben anti-racismeactivisten en makers vaak te maken met het dubbele onrecht van discriminatie én het moeten verdedigen van hun succes. De makers van de film, die juist een Kristallen Film wilden vieren, worden daardoor opnieuw in de verdediging gedwongen.