Emine Uğur (GroenLinks-PvdA) plaatst schokkend bericht over schoonzoon Joost Eerdmans
In dit artikel:
Emine Uğur krijgt veel kritiek nadat zij op X een bericht plaatste — en later verwijderde — over de schoonzoon van JA21-leider Joost Eerdmans. De aanleiding was beeldmateriaal van RTV Rijnmond van afgelopen woensdag, waarop Eerdmans met zijn vrouw, dochter Maartje en diens vriend bij een stembureau te zien waren. De foto leidde op sociale media tot grove en racistische reacties gericht op de schoonzoon; Uğur reageerde door de beelden te citeren en Eerdmans publiekelijk verantwoordelijk te houden voor de haatreacties, omdat zijn retoriek die sfeer volgens haar zou voeden.
Uğur (geboren 1978 in Turkije) studeerde Nederlands recht in Leiden, is columnist voor Trouw en werkt sinds 2006 als beleidsadviseur Armoede & Schulden bij de gemeente Den Haag. Tijdens de recente Tweede Kamerverkiezingen stond ze als lijstduwer op plek 69 van de gezamenlijke GroenLinks-PvdA-lijst.
Binnen enkele uren haalde Uğur haar bericht terug met de toelichting dat zij inhoudelijk achter haar kritiek bleef staan, maar vond dat het delen van de foto van Eerdmans’ dochter en haar partner onterecht was omdat zij niet hadden gekozen om zo zichtbaar te zijn en zo “voor de racistische leeuwen” te worden gegooid. Haar handeling en eerdere uitspraak leverden felle verontwaardiging op; politiek journalist Bas Paternotte bestempelde haar handelen als onacceptabel en zette haar publiekelijk onder druk.
Uğur verweert zich door te wijzen op Eerdmans’ politieke verleden bij Forum voor Democratie en de retoriek die zij daaraan verbindt — termen als “omvolking” en antisemitische incidenten noemt ze als voorbeelden van taal die volgens haar bijdraagt aan polarisatie en racistische reacties. Ze zegt vast te houden aan de kern van haar kritiek: politici moeten zich rekenschap geven van de gevolgen van hun woorden, ook voor hun naasten.
De kwestie raakt twee bredere thema’s: de verantwoordelijkheid van politici voor de klimaat van haat die zij mede kunnen veroorzaken en de grens tussen het bekritiseren van politieke houdingen en het betrekken van ongevraagde beelden van familieleden in die kritiek.