Freek Rikkerink over longkanker: 'Het enige wat je kan blijven doen is doorrennen'

In dit artikel:

In de documentaire Suzan & Freek: We Vieren Het Leven vertelt Freek Rikkerink openlijk over de periode waarin hij te horen kreeg dat hij longkanker heeft. Het eerste signaal merkte hij tijdens een hardlooprondje, terwijl Suzan zes weken zwanger was: “Suus was zes weken zwanger en liep mij er gewoon faliekant uit,” zegt hij. Na het consult bij de huisarts volgde de bekende diagnose.

Hardlopen speelt een centrale rol in zijn herstel en coping; het helpt hem zowel lichamelijk als mentaal sterker te blijven en hij voelt zich zelfs fitter dan een jaar eerder. Freek benadrukt dat hij alles doet wat binnen zijn mogelijkheden ligt om zich zo goed mogelijk te voelen: fysieke training en mentaal werk horen daarbij. Terwijl Suzan zich vooral richtte op de toekomst en de komst van hun kind (zij ging enthousiast de babykamer klaarmaken), zocht Freek vooral naar antwoorden en moest hij leren weer meer vanuit zijn gevoel te leven — iets wat hij aan Suzan toeschrijft.

Hij weigert dat kanker zijn leven bepaalt en gebruikt de metafoor van een lange hardloopwedstrijd waarin je kunt kiezen te blijven rennen of je te laten inhalen: “Dan heb je twee keuzes: of je stopt met rennen en laat je inhalen, of je gaat door en hoopt dat je de auto toch nog van je afschudt.” De documentaire schetst daarmee een beeld van veerkracht, nuchterheid en het belang van doorgaan ondanks onzekerheid.