Frits Barend over leven, oorlog en ouder worden: "Ik had er eigenlijk niet mogen zijn"

In dit artikel:

Frits Barend wordt in februari tachtig, maar aan stilzitten denkt de voormalige tv-presentator nog niet. Hij fietst wekelijks tientallen kilometers, houdt het nieuws scherp bij en haalt veel plezier uit het contact met zijn kinderen en kleinkinderen. Tegelijk merkt hij dat wereldgebeurtenissen hem zwaarder raken dan vroeger: de oorlog in Oekraïne, het geweld in Gaza en de groeiende polarisatie drukken sterk op zijn gemoed.

Barend zegt niet meer de optimist te zijn die hij op zijn vijfentwintigste of vijfenzeventigste was; het dagelijkse nieuws komt steeds intenser binnen. De situatie in Israël raakt hem persoonlijk omdat familie daar tijdens raketaanvallen naar schuilkelders moest. Daarnaast blijft de Holocaust een belangrijk thema in zijn leven: hij geeft nog altijd lezingen over de Tweede Wereldoorlog en het lot van zijn familie, en start die voordrachten steevast met de zinnen “ik had er niet mogen zijn”, om de generaties daarna te waarschuwen en te informeren.

Recentelijk verloor hij een dierbare familieband met het overlijden van Sonja Barend — met wie hij een hechte relatie en dezelfde achternaam deelde — en noemt haar een van de beste interviewsters van Nederland. Ondanks bezorgdheid overheerst dankbaarheid: hij waardeert zijn gezondheid, het fietsen en de tijd met zijn nageslacht.