Het tweede seizoen van Netflix-hit Haantjes spaart niemand: 'Van macho tot softie, iedereen krijgt ervanlangs'

In dit artikel:

Haantjes is een Nederlandse bewerking van de Spaanse komedie Machos Alfa, maar recensent Ruben Praster stelt dat de Netflix Original meer is dan een simpele remake: het gebruikt humor om actuele discussies over mannelijkheid te becommentariëren. De serie volgt vier oude vrienden — Ivo (Benja Bruijning), Mike (Jeroen Spitzenberger), Danny (Waldemar Torenstra) en Greg (André Dongelmans) — die in seizoen 1 een cursus “nieuwe mannelijkheid” volgden. Mike verzet zich tegen die veranderende normen en startte een eigen macho-cursus, wat zijn relatie kapotmaakte.

In seizoen 2 proberen de mannen de geleerde principes toe te passen, maar botsen ze keer op keer op zowel persoonlijke beperkingen als een maatschappij die soms ouderwets blijft. Voorbeelden: Ivo wordt verliefd op een collega maar durft zijn gevoelens niet te tonen vanwege zijn zin om consent en gelijkwaardigheid serieus te nemen; Mike krijgt na zijn reputatieverlies een baan, maar raakt verward door de grensoverschrijdende avances van zijn vrouwelijke leidinggevende; Greg worstelt met het idee daten binnen een open relatie; en Danny verwijdert zich doordat hij nieuwe vrienden krijgt.

De kracht van Haantjes zit volgens Praster in het vergroten van ongemakkelijke situaties: de serie maakt actuele thema’s bespreekbaar door iedereen kritisch te belichten — niet alleen de macho’s, ook de vrouwen en meer progressieve types krijgen ernaast. Die ambivalente aanpak houdt de personages menselijk en zorgt ervoor dat het drama vaak tegelijk grappig blijft, waardoor het makkelijk weggluurt ondanks de scherpe maatschappelijke observaties.