Jamai terug naar zijn roots met slagwerk in 'Maestro'

In dit artikel:

Jamai Loman keert tijdens zijn eerste optreden in Maestro terug naar zijn oorsprong door het percussiestuk Mercury Rising te dirigeren. Hoewel hij slechts zeven slagwerkers voor zich heeft, blijkt dat juist om precisie en compacte, strakke gebaren vraagt — advies dat hij vooraf bij percussionist Niek KleinJan had ingewonnen.

In de uitvoering toont Jamai die gerichte dirigententaal; de jury reageert enthousiast, met Isabelle van Keulen die het “ongelooflijk” noemt en Dominic Seldis die vooral complimenteert met hoe duidelijk hij de musici aanstuurt. De coach prijst het als vakmanschap, en kleine foutjes wegen volgens hen niet op tegen de doortastende lijn die Jamai neerzette.

Jamai zelf beschrijft het dirigeren van percussie als een heel andere ervaring: zonder melodische houvast voelde het in zijn hoofd als een storm en hij gebruikte de partituur slechts kort voordat hij het losliet. Kleine theatrale momenten — zoals het meerdere keren rechtzetten van zijn bril — leverden een lach op en het luchtige slotgesprek over optreden eindigde in een grapje over een frikandel en Fristi. De passage benadrukt zowel zijn vakmanschap als zijn vermogen om terug te schakelen naar zijn vroegere slagwerktraining.