Johan Derksen: 'Politie verhoorde me als een misdadiger, alsof ik mijn vrouw had vermoord'

In dit artikel:

Johan Derksen zette in 2025 huiselijk geweld en misbruik van ouderen op de maatschappelijke radar tijdens een gesprek in Vandaag Inside. Hij vertelde dat hij als kind getuige was van geweld door zijn vader tegen zijn moeder en noemde verborgen huiselijk geweld “het grootste verborgen probleem van Nederland”. Volgens hem is het van buitenaf onmogelijk te weten wat er achter deuren gebeurt; veel slachtoffers zwijgen uit schaamte of afhankelijkheid.

Derksen legde een link tussen mantelzorg en toenemende mishandeling van ouderen. Omdat veel zorg door niet‑professionals wordt gedaan — kinderen, partners of buren zonder training — neemt volgens hem de kans op geweld toe onder mensen die afhankelijk zijn van die mantelzorgers. Tafelgenoot en strafrechtadvocaat Job Knoester erkende dat het misbruik van ouderen een vorm van huiselijk geweld is, maar plaatste het ook in perspectief: de bevolking vergrijst, waardoor absolute aantallen kunnen stijgen, terwijl het aantal gevallen over de lange termijn juist is afgenomen.

Knoester benadrukte dat Nederland kan leren van buitenlandse voorbeelden, zoals Spanje, waar gespecialiseerde loketten, officieren van justitie en rechtbanken plus mediaregels tot een verdere daling van incidenten hebben geleid. Hij pleitte voor meer systematische aanpak en preventie, ook in de geestelijke gezondheidszorg waar beleid is verschoven richting zorg in de thuissituatie.

Het gesprek schoof naar femicide: Derksen waarschuwde dat huiselijk geweld vaak de voorbode is van het doden van vrouwen en dat er moeilijk grip op te krijgen is. Knoester riep op tot realistische maar vastberaden verbeteringen.

Persoonlijk maakte Derksen de problematiek voelbaar door te vertellen over het overlijden van zijn eerste vrouw in 1992, een gebeurtenis die door politieonderzoek werd omgeven en hem confronteerde met het onderzoeksproces bij een dodelijk ongeval.

Context: het debat raakt aan bredere maatschappelijke trends — vergrijzing, verschuiving van institutionele naar informele zorg en discussies over preventie en strafrechtelijke aanpak — en laat zien dat zowel emotionele betrokkenheid als beleidsmatige oplossingen nodig zijn om geweld thuis te bestrijden.