Kleindochter hield Astrid Holleeder jarenlang op de been

In dit artikel:

Astrid Holleeder (60) breekt na tien jaar van angst en anonimiteit haar stilzwijgen in een interview met Nouveau. Jarenlang hield ze zichzelf in huis om één reden: de bescherming van haar kleindochter, die aan epilepsie lijdt. Astrid vreesde dat een grote schrikreactie bij het meisje een zware aanval en mogelijk hersenletsel zou veroorzaken, en stelde haar leven daar lang naar in.

Toen haar kleindochter twaalf werd en Astrid zelf zestig, heroverwoog ze haar keuzes. Ze besloot de resterende jaren niet meer volledig door angst te laten bepalen — “ik heb misschien nog tien goede jaren, die ga ik echt niet binnen zitten” — en keerde, ondanks het risico, terug naar buiten. Over het gevaar zei ze openlijk dat ze liever doodgeschoten zou worden dan haar leven binnenshuis door te brengen.