Niek Roozen ging door diep dal na overlijden van zijn vader

In dit artikel:

Niek Roozen (28) heeft openlijk verteld hoe de langdurige ziekte en het overlijden van zijn vader hem psychisch raakten. Na een ziekteperiode van zeven jaar belandde hij na het overlijden in een zwart gat en zocht tussen het jaar vóór en het jaar ná de dood professionele hulp om met het verdriet om te gaan. Roozen worstelde met de overtuiging dat hij altijd sterk moest blijven — deels omdat zijn vader hem vroeger had geleerd emoties te verbijten — waardoor het rouwproces zich letterlijk in zijn lichaam vastzette. Bij de psycholoog leerde hij emoties toe te laten en dat kwetsbaarheid geen zwakte is: "Ik kwam erachter dat ik gewoon 'zwak' mag zijn."

Tijdens zijn deelname aan Expeditie Robinson had zijn vader nog aangegeven dat er waarschijnlijk nog tijd was, maar bij Nieks terugkeer bleek de situatie snel verslechterd; zijn vader had zich aangemeld voor een hospice en euthanasie om zijn gezin pijnlijke omstandigheden te besparen. In de laatste fase verhuisde Niek dichterbij het hospice, sliep soms bij hem en verzorgde hem praktisch, bijvoorbeeld met scheren. Roozen benadrukt zowel de moeilijkheid van het verlies als de kracht van professionele begeleiding bij rouwverwerking.