Renze Klamer kon terug naar NPO, vindt Beau en Humberto flauw

In dit artikel:

Renze Klamer heeft dit weekend in twee uitvoerige interviews (met het AD en in de Telegraaf-podcast van Pim Sedee) openlijk verteld waarom zijn korte avontuur bij RTL Tonight mislukte en hoe de nasleep verliep, nu hij binnen enkele maanden weer terugkeert op televisie.

Al vóór de première had Klamer twijfels: het format liet hem weinig eigen zeggenschap, het programma was te glamoureus en hij merkte dat hij “opging in het format”. Toen de show eenmaal draaide voelde hij zich er snel ongelukkig omdat zijn ideeën niet werden gewaardeerd. Volgens Klamer moest hij zijn mening voor zich houden tegenover toenmalig tv-baas Peter van der Vorst en zich schikken naar inhoudelijke keuzes van hoofdredacteur Carlo van Lienden. Het werk ging hem een knoop in de maag geven, waarna hij besloot te vertrekken.

Klamer zegt dat hij nog probeerde te bemiddelen en voorstelde de zondagen te presenteren met meer vrijheid in onderwerpen en gasten, maar dat voorstel werd door RTL afgewezen. Tijdens een periode van onzekerheid over zijn vertrek werden er ook informele gesprekken gevoerd met de NPO; er lag een optie om terug te keren naar die omroep. Toen hij tenslotte stopte, accepteerde hij dat het contract wellicht verbroken zou worden en dat zich andere kansen konden aandienen.

Een ander onderwerp dat veel aandacht kreeg, was een Instagram-grapje van Klamer: een foto van een gewone talkshowtafel met de tekst dat hij misschien zo’n tafel “op de kop kan tikken”, bedoeld als luchtig bericht vanuit het buitenland. Collega-presentatoren Beau van Erven Dorens en Humberto Tan reageerden bij verschijning van het nieuws fel; Klamer interpreteert hun reactie als te serieus genomen. Hij heeft zijn excuses naar beiden gestuurd, maar zegt weinig respons teruggekregen te hebben. Met Humberto schudde hij later wel de hand bij een presentatorenontbijt; met Beau heeft hij nog geen persoonlijk gesprek gevoerd.

Kort samengevat: Klamer vertrok omdat hij onvoldoende creatieve ruimte kreeg en zich niet thuis voelde in het format, hij onderzocht terugkeer naar de NPO en andere opties, en probeerde de ontstane wrijving met collega’s na een misplaatste grap achter zich te laten. Zijn relaas geeft een blik op de interne conflicten achter een geflopte tv-avond en op hoe snel professionele verschillen kunnen omslaan in persoonlijke botsingen.