Rob Goossens positief verrast door 'kwetsende' scènes in Kees Flodder
In dit artikel:
Rob Goossens schrijft in zijn column over de opvallend ongeremde reboot van Kees Flodder, waarin Tatjana Šimić (62) opnieuw een centrale rol heeft. De serie sleept klassieke Flodder-elementen het heden in: een asociale familie die de buurt tegen zich in het harnas jaagt en huizenprijzen doet dalen, maar dan met nog meer over-the-top scènes—van een buurkat die op gruwelijke wijze om het leven komt en op de barbecue belandt, tot peuters die alcohol krijgen, vrouwen die worden geobjectiveerd en het uitbuiten van een verstandelijk beperkte buurjongen voor financieel gewin.
Goossens constateert dat, ondanks al deze ingrediënten die in de echte wereld verontwaardiging zouden kunnen oproepen (dieren- en kinderbescherming, ouderenorganisaties), het publiek nauwelijks massaal in opstand komt. Hij stelt de vraag of we eindelijk leren om niet alles persoonlijk te nemen, terwijl hij ook erkent dat de publieke discussie jarenlang vermoeiend en overgevoelig was: voorbeelden zijn de commotie rond Lex Uiting en het verzoek aan Goossens zelf om te sussen over de formulering rond MH17.
Tegelijk wijst hij op wat hij ziet als inconsequenties in het medialandschap: Tim Hofman, doorgaans alert op misstanden, heeft weinig ruimte om Kees Flodder aan te vallen omdat hij zelf onder vuur zou kunnen komen vanwege Temptation Island, waar dit seizoen een zwangere vrouw en jonge ouders aan zware alcohol- en manipulatiepraktijken worden blootgesteld. Ook noemt Goossens de actuele discussie rond archieven en historische televisie: Beeld & Geluid verwijderde recent afleveringen van Dit Was Het Nieuws omdat de humor "niet meer van nu" zou zijn, waarop maker Michiel Romeyn publiekelijk zijn integriteit moest verdedigen.
Uiteindelijk prijst Goossens de onverstoorbaarheid van de makers van Kees Flodder: hun moed om tegen hedendaagse preken in te gaan ziet hij als een verfrissend element in een tijd waarin veel tegelijk als kwetsend kan worden bestempeld. Het reboot blijft trouw aan het oorspronkelijke Flodder-idee, maar trekt alles nét iets verder door.