Thérèse Boer krijgt tekens van Jonnie na overlijden

In dit artikel:

Een jaar na het plotselinge overlijden van chef Jonnie Boer vertelt zijn vrouw Thérèse in Nouveau openlijk over het rouwproces en het leven dat ze nu zonder hem moet opbouwen. Het gemis is volgens haar nog altijd hevig en zichtbaar in alledaagse momenten: alleen thuiskomen of ’s ochtends wakker worden blijven pijnlijk. “Ik voel me gewoon geen compleet mens meer,” zegt ze over het diepe tekort dat zijn afwezigheid achterlaat.

Thérèse en Jonnie leerden elkaar kennen toen zij zeventien was; via hem belandde ze op de Hotelschool en samen bouwden ze De Librije uit tot internationaal succes. Terugkijkend maakt ze duidelijk dat zijn invloed bepalend is geweest voor wie ze geworden is. Om de herinneringen beter te kunnen dragen verkocht ze het huis dat ze samen bewoonden en verhuisde naar een pand met drie boven elkaar gelegen appartementen, waar ze nu met hun kinderen Jimmie en Isabelle woont. Die nabijheid van haar kinderen biedt haar belangrijke steun in deze periode.

Hoewel ze zichzelf nooit als bijgelovig bestempelde, ervaart Thérèse sindsdien regelmatig tekenen waarvan ze voelt dat Jonnie ermee dichtbij is. Ze vertelt over onverklaarbaar knipperende lampen in haar slaapkamer en over het vaak horen van een koekoek — een geluid dat voor haar verbonden is met Jonnie omdat hij het vroeger maakte in de keuken van De Librije wanneer hij haar riep. Dat moment waarop hun dochter Isabelle ook een koekoek voor het raam zag en de vogel haar bleef aankijken, ervoer Thérèse als een troostend teken.

De gesprekken in Nouveau laten zien hoe Thérèse zowel geconfronteerd wordt met leegte als zoekt naar bevestiging en houvast in kleine gebeurtenissen en de nabijheid van haar kinderen. Ze probeert stap voor stap opnieuw te ontdekken wie ze is zonder Jonnie, terwijl herinneringen en ogenschijnlijke signalen haar helpen het verlies een plaats te geven.