Van onbekende songwriter tot wereldster: het inspirerende verhaal van Raye
In dit artikel:
Raye (Rachel Agatha Keen, 28) is na jaren van strijd uitgegroeid tot een van de meest gevierde Britse artiesten van het moment. Opgegroeid in Zuid-Londen en op haar veertiende naar de Brit School gestuurd, tekende ze op vijftien al een vieralbums-deal — maar die pact bleek vooral te betekenen dat anderen bepaalden welke muziek ze maakte. Achter de schermen schreef en zong ze hits voor grote namen (onder meer Beyoncé, John Legend, Charli XCX) en viel ze op in dancecollabs, terwijl haar eigen werk jarenlang werd tegengehouden.
In 2021 brak ze met die situatie via een fel geplaatste tweet: "I'm done being a polite pop star." Dat leidde tot het einde van haar contract, maar gaf haar ook eindelijk volledige controle. Ze bracht My 21st Century Blues uit, een rauw en persoonlijk album over misbruik, eetstoornissen, verslaving en depressie. Het album raakte een snaar en leverde haar internationale doorbraken op: in februari 2024 sleepte ze zes Brit Awards in de wacht uit zeven nominaties, trad ze op bij de Oscars en Saturday Night Live, stond ze als support van Taylor Swift in Wembley en schreef ze mee aan Beyoncé’s Cowboy Carter.
Raye leidt haar carrière nu zelf — samen met haar ouders als management — en weigert zich te beperken tot één genre. Op haar podia verweven zich jazz, soul, R&B, pop en gospel; haar liefde voor klassieke jazzartiesten als Ella Fitzgerald, Nina Simone en Etta James is duidelijk hoor- en zichtbaar, ook in haar glamourachtige podiumstijl. Tegelijk bewaakt ze haar mentale gezondheid: ze laat haar social media door iemand anders beheren en stelt grenzen om overprikkeling te voorkomen.
Naast haar artistieke succes zet Raye zich ook in voor eerlijke vergoedingen voor songwriters; daarvoor kreeg ze in 2025 een speciale onderscheiding. Momenteel toert ze uitverkocht (onder andere in Ziggo Dome) en werkt ze aan een tweede album dat lichter en hoopvoller moet klinken dan haar debuut. Persoonlijk blijft ze romantisch en nuchter tegelijk — ze wil vooral dat mensen naar haar muziek luisteren, terwijl ze haar creatieve vrijheid en welzijn boven alles stelt.