'Verschrikkelijke Lucille Werner graait ton per jaar met NPO-baantje'

In dit artikel:

Lucille Werner keert na een mislukte politieke periode terug in Hilversum met een functie bij AvroTros: projectleider Sociale Veiligheid, Diversiteit & Inclusie. Die aanstelling — onderdeel van de NPO‑omroep — stuit op felle kritiek in de podcast Strikt Privé van Privé‑baas Evert Santegoeds en co‑host Jordi Versteegden. Zij noemen de baan overbodig, geldverspilling en een voorbeeld van glazen deuren binnen omroepen: “Het is verschrikkelijk,” aldus Santegoeds.

Critici benadrukken dat Werner als voormalig CDA‑Kamerlid weinig tastbaars zou hebben bereikt en wijzen op eerdere controverse rond een door haar gepresenteerd programma en het gebruik van subsidie‑ en Postcode Loterij‑gelden. Santegoeds beschuldigt haar bovendien dat ze publiek geld deels aan haar echtgenoot liet uitbetalen voor klusjes en dat ze een overleden prijswinnaar, de heer Brink, heeft buitengesloten — dit alles volgens de podcastuitlatingen. Jordi vraagt zich hardop af of elke omroep nu vergelijkbare inclusiemanagers gaat aanstellen en waarschuwt voor oplopende kosten binnen het NPO‑stelsel.

De tegenstanders rekenen op een aanzienlijk salaris voor de functie (Santegoeds noemt ruwweg een ton per jaar) en vrezen dat dergelijke posten leiden tot onnodige uitbreiding van de salariskosten bij omroepen. In het item wordt ook gesignaleerd dat Werner mogelijk terugkeert omdat haar wachtgeld als oud‑Kamerlid afloopt.

Wat ontbreekt in de berichtgeving is een reactie van AvroTros of Werner zelf; de kritiek komt vooral uit Privé‑hoek en is emotioneel en beschuldigend van toon. Algemeen kader: openbare omroepen besteden steeds vaker aandacht aan diversiteit en sociale veiligheid, maar de kosten en doelmatigheid van nieuwe posities blijven onderwerp van discussie. De aflevering zet daarmee een debat neer over bestuurlijke keuzes, transparantie en verantwoording binnen de NPO.