Victor Vlam maakt Tina Nijkamp kapot, zondagsrust verwoest: 'Lós!'
In dit artikel:
De mediale vete tussen tv-criticus Victor Vlam en tv-maker/columnist Tina Nijkamp escaleert deze week op Victor’s podcast en via Tina’s analysekanaal. Aanleiding was Tina’s kritiek op het taalgebruik rond een Chinese schaatser tijdens de Olympische Spelen — zij waarschuwde tegen de beschrijving “die Chinees” omdat dat als racistisch kan overkomen. Victor reageerde fel: hij noemde haar aanvalrijk en bekritiseerde haar publiekelijke toon en morele bezwaren.
Victor gooit het breder op: hij verwijt Tina hypocrisie omdat zij als voormalig zenderbaas eerder programma’s met rauwere of stereotyperende kanten (zoals Groeten uit de Rimboe) heeft uitgezonden. Ook haalt hij Marc Dik aan, die soortgelijke hypocrisie signaleerde omdat Tina destijds series zoals Tienermoeders en Probleemwijken wel uitzond. Victor vindt het vreemd dat iemand die anderen vaak scherp bekritiseert niet kan incasseren en voelt zich door haar reactie “behoorlijk aangevallen”; hij ziet haar morele betogen als overdreven en selectief.
Tina reageert zichtbaar aangeslagen en gebruikt de confrontatie als moment van zelfreflectie. Ze schrijft dat ze niet de “zure boze vrouw” wil worden en dat ze meer op haar toon zal letten. Over de specifieke “Chinees”-kwestie zegt ze dat haar opmerking bedoeld was als praktische tip — niet om ophef te veroorzaken — en dat ze juist waardering kreeg uit de Aziatische gemeenschap en positieve feedback van de NOS.
Belangrijke elementen: de ruzie speelt zich af binnen het Nederlandse medialandschap (podcasts, krantenkolommen, tv-programmering), het onderwerp overstijgt één uitspraak en raakt vragen over taalgebruik, raciale gevoeligheid en morele autoriteit in kritiek. Victor benadrukt dat kritiek openlijk moet worden beantwoord en wijst op dubbelzinnigheden in Tina’s afgelopen besluitvorming als zenderbaas; Tina erkent mogelijk inconsistente oordelen en belooft bewuster te zijn.
De botsing illustreert hoe discussies over representatie en taal snel kunnen verworden tot persoonlijke tegenaanvallen in de media, en roept tegelijk vragen op over macht, verantwoordelijkheid en consistentie van publieke opiniemakers.